اداى سوگند صاحب مال خواهد بود . اين مسأله در قانون مدنى بيان نشده است . مسأله دهم : اگر دو نفر بر سر ديوارى كه بين ملكشان قرار گرفته است اختلاف نمودند وهر كدام دعوى مالكيت آن را بنمايند در اين مورد فقهاى اماميه وبه تبع ايشان قانون مدنى گفته اند كه اگر قرينه اى يا اماره اى بر اختصاص آن ديوار به يكى از دو نفر وجود داشته باشد پس از اداى سوگند حكم مىشود كه ديوار از آن اوست . مثلا اگر ديوار مورد نزاع به نحو ترصيف ( 1 ) داخل در بناى يكى از دو نفر باشد يا اين كه ديوار روى پايه اى كه اختصاص به يكى از آن دو دارد بنا شده باشد ويا پنجره يا طاقچه اى كه اختصاص به يكى از آن دو دارد در آن ديوار بنا شده باشد در اين صورت ديوار از آن همان شخص خواهد بود . مادة 110 قانون مدنى چنين مىگويد : " بنا به طور ترصيف ووضع سر تير از جمله قرائن است كه دلالت بر تصرف واختصاص مىكنند " . ودليل اين اختصاص ، قاعده يد وتصرف مالكانه - موضوع مادة 35 قانون مدنى - مىباشد : وروايتي نيز به سند صحيح از " منصور بن حازم " در اين مورد مىباشد كه مىگويد : از امام صادق ( عليه السلام ) سؤال كردم در خانه هايى كه از " نى " درست شده ، ديوارى كه بين دو خانه واقع است متعلق به چه كسى است . امام ( عليه السلام ) فرمود : " ديوار اختصاص دارد به صاحب طنابى كه ديوار را گره زده است " ( 2 ) .

--> ( 1 ) " ترصيف " در بنا عبارت است از : پيوست بودن قسمتى از بنا به قسمت ديگر چنانچه آجرها با يكديگر به صورت قفل وبست قرار بگيرند . ( 2 ) وسائل الشيعة 13 : 172 ، باب 14 از أبواب احكام الصلح ، حديث 1 .